We zijn er!

Een huis voor Tessa & Guus

Op maandagochtend 30 september vertrokken we. Op een of andere manier dachten we allebei dat onze Opel Corsa over een aantal magische ruimtes beschikte. Dit bleek maandagochtend om 6.30 uur heel verrassend toch niet het geval te zijn. Hierdoor reden we ongeveer anderhalf uur later weg dan gepland, want het duurde vrij lang om alle spullen in ons autootje te krijgen. Met de stofzuigerslang onder de bestuurdersstoel en de haspel bij de voeten van de bijrijder reden we Amsterdam uit. Een uur of vijftien later stonden we een luchtbed op te blazen (oeps, pomp vergeten) in onze nieuwe woonkamer. Het zonder pomp opblazen van een tweepersoonsluchtbed zou ik je niet aanraden, maar wat waren we blij om er te zijn!

Poetsen, poetsen, poetsen
De volgende dag zijn we meteen aan de slag gegaan. Nadat we bij de supermarkt zo’n beetje de halve voorraad schoonmaakmiddelen hadden ingeslagen zijn we als twee superschoonmakers door het huis gegaan. Een huis waarin al vijftien jaar niemand meer woont is vrij vies, stoffig en zit vol met spinnen. Gelukkig was daar de bouwstofzuiger waarmee Guus alle spinnenwebben, stofophopingen en dode hagedissen te lijf is gegaan. Na een dag of drie schoonmaken ziet het huis er al een stuk beter uit en inmiddels kunnen we hier prima leven.

 

Water & elektra
We hebben een bed gekocht (en vervoerd met de Corsa!) dus we kunnen heerlijk slapen. Elektriciteit hadden we al vanuit Nederland geregeld. Het was natuurlijk nog even de vraag of het bij aankomst ook echt aangesloten zou zijn en dat was inderdaad het geval. Zo fijn! Water is een iets ingewikkelder verhaal. Op dit moment vullen we onze jerrycans en flessen bij een openbaar kraantje in de buurt. Ook krijgen we emmers water van de buren. Vanuit Nederland hadden we al wat heen en weer gemaild met A2A, de watermaatschappij. Om ons contract in orde te kunnen maken moesten we ons abonneenummer aanleveren en dat stond op de meter hier in Italië. Een van de eerste dingen die we deden toen we hier aankwamen was op zoek gaan naar de meter, een foto maken van het nummer en dat mailen naar A2A. Helaas reageerden ze vanaf dat moment niet meer. We hadden vrij snel door dat we de watermaatschappij via een andere medium dan e-mail moeten bereiken, willen we binnenkort de wc doorspoelen met een druk op de knop in plaats van met het gooien van een emmer water in de pot.

Onze buurvrouw Lily wilde wel voor ons bellen naar de watermaatschappij. Er was eerst een misverstand over ons abonneenummer. De telefonist belde uiteindelijk niet ons, maar onze buurvrouw hierover terug en omdat zij onze gegevens niet had moesten we het de volgende dag opnieuw proberen. Deze keer leek alles goed te gaan, het contract was bijna gesloten, en toen viel de verbinding weg. De volgende telefonist die we aan de lijn hadden zei dat ons abonneenummer gekoppeld was aan een andere naam en ander huisnummer. Oh oh, wat nu? We besloten nog één keer te bellen en toen kregen we gelukkig dezelfde medewerker aan de telefoon met wie we bijna het contract hadden afgesloten. Van een verkeerde koppeling van abonneenummer en naam was plots geen sprake meer en als het goed is hebben we nu binnen zeven werkdagen water. Op hoop van zegen!

 

Buurtbewoners
Het is echt fijn dat de buren ons met van alles helpen. Ze zijn ontzettend aardig en we hebben al zeker zes keer koffie gedronken met Theodora, de 85-jarige moeder van Lily. Ik heb wel het idee dat met onze komst de gemiddelde leeftijd van de inwoners van het dorp behoorlijk omlaag is gegaan. De meeste inwoners schat ik ergens tussen de 55 en 88 jaar. Toen we laatst brood gingen halen en koffie gingen drinken in het dorp hebben we op de terugweg een liftende 85-jarige buurtbewoonster mee teruggenomen. Wandelend ben je vanaf het dorp ongeveer in twintig minuten in het gehucht waar wij wonen en met de auto is het een ritje van zo’n drie minuten. Deze oude dame zag er niet uit alsof ze die twintig minuten durende wandeling makkelijk ging maken, dus ik denk dat ze gewoon iedere dag gezellig liftend heen- en weer naar het dorp gaat.

Nog meer spullen
Op vrijdagavond arriveerde mijn (Tessa’s) vader hier met de aanhanger met al onze spullen. In vijftien uur is hij vanuit Nederland in z’n eentje met aanhanger naar Italië gereden. Wat een held! Best wel confronterend dat de kar volledig uitpuilde toen de huif omhoog ging. Hoeveel spullen kan een mens verzamelen? Maar geen zorgen, wij gaan het hier wel redden. Van winterjas tot gasfornuis en van kruidenrek tot koffiepot: alles is hier aanwezig.

Ons eerste doel is gehaald: we kunnen wonen. Nu verbouwen!

A presto,

Guus & Tessa

Tessa en Guus zijn verliefd op het Iseomeer en zoeken nu een huis in de buurt van het meer. Ze vertellen hier over hun belevenissen. Direct op de hoogte zijn van een nieuwe aflevering van de blog? Meld je dan aan via deze link
http://eepurl.com/gsL_t5. Je krijgt dan een mailtje zodra we iets nieuws hebben gepost!

Italië Magazine editie 5 2019

Italië Magazine editie 5 2019

Restaurant van het Jaar 2019

Restaurant van het Jaar 2019

Nieuwsbrief

Advertentie

Ads

instagram

This error message is only visible to WordPress admins

Error: API requests are being delayed for this account. New posts will not be retrieved.

There may be an issue with the Instagram Access Token that you are using. Your server might also be unable to connect to Instagram at this time.

Error: No posts found.

Make sure this account has posts available on instagram.com.

Error: admin-ajax.php test was not successful. Some features may not be available.

Please visit this page to troubleshoot.