In vacanza: Puglia da scoprire (parte uno)

 

Het is gebeurd! Na jaren van verliefd zijn op Italië, heb ik eindelijk eens een bezoek gebracht aan het schone zuiden. Eindelijk weet ik hoe het voelt om in de hak van de laars te zitten en heb ik alle verhalen over de verschillen tussen het noorden en het zuiden, de absurditeit van het verkeer en de geweldige cucina aan den lijve mogen ondervinden. Het was op voorhand best een lastige keuze, maar luisterend naar ons gevoel hebben we voor onze korte roadtrip door het zuiden Puglia boven Sicilië verkozen. Misschien wel om het beste voor het laatst te bewaren?

Voorafgaand aan de trip hebben mijn vriendin en ik ons goed ingelezen over al het moois én alle uitdagingen die Puglia te bieden heeft: over de steden en dorpen die we wilden bezoeken, de cultuur en mentaliteit van het zuiden, de verscheidene accommodaties waar we wilden overnachten en zo ook het huren van een auto en de bijbehorende gedragsregels. Hoewel… regels? Nu achteraf vraag ik mij af of die er in het zuiden überhaupt zijn? Want ondanks de aanwezigheid van verkeersborden en signalen op de weg, is het duidelijk dat de term ‘een heer in het verkeer’ in Puglia zeker niet op gaat.

Een gewaarschuwd mens telt voor twee…
Met nog amper een stap op Pugliese bodem gezet, werden we eigenlijk al direct met de ‘hoffelijkheid’ van het zuiden geconfronteerd. Dit ten aanzien van het huren van een auto, waarover we al de nodige mindere verhalen hadden gelezen. Natuurlijk ga je er altijd vanuit dat jouw ervaring anders zal zijn. We hadden immers alles netjes van tevoren voorbereid, geregistreerd en doorgegeven, dus wat kan er nu misgaan?

 

 

Als ik terugdenk aan de situatie bij de balie van verhuurbedrijf ‘Maggiore’ op het vliegveld van Bari en diens medewerkster ‘Valentina’, krijg ik inmiddels wel een glimlach op mijn gezicht. Dat was op het moment natuurlijk anders. Valentina bood ons bij aankomst een bijzonder schappelijke upgrade van de auto aan. Voor slechts € 100 extra konden we een luxe auto krijgen, met GPRS, diesel en nog meer van dat. Haar verhaal klonk als Italiaanse operaklanken in onze oren en het was dan ook lastig om haar aanbod te weigeren…

Na het zetten van de handtekening en het overhandigen van de creditcard ontvingen we de sleutels van de auto inclusief het rekeningoverzicht. Daar stonden ineens extra kosten op, bovenop de besproken en afgebakende € 100… dat was natuurlijk niet de afspraak! Valentina zelf zag dit uiteraard anders, wat resulteerde in een verhitte doch passievolle discussie en ons bellen met de tussenpersoon via wie wij de reservering oorspronkelijk hadden geregeld. Ondanks het gegeven dat deze aan onze zijde stond, weigerde Valentina mee te buigen. Sterker nog, ze bestempelde de betreffende tussenpersoon – een indirecte collega van haar – als een grote leugenaar!

Benvenuti a Bari!
Eigenlijk moet je met Italianen niet in discussie gaan. Voor je begint of het überhaupt door hebt sta je namelijk al met 1 – 0 achter. Van een dergelijk vurig temperament valt maar lastig te winnen. Wij besloten dan ook ons ‘verlies’ te nemen, de sleutel in het contact van de auto te steken en de weg naar onze eerste bestemming in te zetten: het historische centrum van Bari!
Met ons inlezen in de regio hadden we voor onszelf al een duidelijke keuze qua bestemmingen gemaakt. Het plan was om een paar dagen Bari te verkennen, daarna door te steken naar Monopoli, een bezoek te brengen aan Pogliano al Mare, Alberobello, Locorotondo en Ostuni, om vervolgens te eindigen in Lecce. Dit waren de locaties die zowat elke blog bestempelde als ‘de parels van Puglia’. Nu kan ik al kort verklappen dat de échte parels van regio die steden of dorpen zijn die je juist niet direct terug leest in de vrij algemene blogartikelen…

 

 

In Bari hadden wij op het Piazza Marcantile afgesproken met Olga, de eigenaresse van de accommodatie die we via Airbnb voor twee overnachtingen hadden gehuurd. Ook hierin werden we aan een test onderworpen: Olga liet het namelijk afweten door privéomstandigheden! Mooi verhaal, maar wij moesten natuurlijk wél de weg naar de accommodatie vinden
Na zo’n 45 minuten aan communiceren en wachten op het plein, werden we eindelijk opgehaald door een kennis van Olga. Een dame van weinig woorden en een gebrekkige glimlach. We lieten ons er echter wederom niet door uit het veld slaan, want dit alles was vast en zeker het begin van iets moois.
Bari is een uitstekende stad om je reis door Puglia te beginnen, zeker als je het oude centrum als uitvalsbasis neemt. De wirwar aan smalle authentieke steegjes, de locals die je op iedere hoek van de straat vindt, de overvloed aan prachtige gebouwen en kerken en het uitzicht over de zee. Je kijkt er werkelijk je ogen uit. Zoals vrijwel iedere stad in Italië is er een verschil tussen dag en nacht: zodra de zon ondergaat, ontstaat er een totaal andere wereld. Jongeren komen en masse de straat op om te socializen, om tot laat in de avond te genieten van heerlijke pizza’s, cocktails, ijs en vooral van elkaar. Ook in Bari wordt er flink geflaneerd door de straten… wat zo nu en dan resulteerde in een massa waar geen doorkomen aan was.

 

   

   

 

Monopoli, ti amo…
Na twee dagen van sfeerproeven, shoppen, eten en drinken in Bari werd het tijd om naar onze volgende bestemming af te reizen: Monopoli. Een klein stadje waar we eigenlijk vrij weinig vanaf wisten… de overnachting daar hadden we geboekt naar aanleiding van foto’s, wat korte artikelen en een aanbeveling van een kennis. Maar wacht, had ik het niet al eerder over shoppen? Mijn vriendin had haar oog laten vallen op de Puglia Outlet Village, een walhalla voor wie van Italiaanse stijl en design houdt. Tsja, als je dan toch een auto hebt… Nu is een uitgebreid verhaal hierover te verwaarlozen, want als je je ogen sluit kun je je vast wel voorstellen hoe deze ‘Batavia Stad’ van Italië eruit zal zien, maar met een bezoek doe je je kledingkast zeker een plezier.
Onze aankomst in Monopoli is er een om nooit meer te vergeten, en dat kwam met name door het ontvangst vanuit de accommodatie. Omdat de straatjes in Monopoli her en der te smal zijn voor een auto, werden we opgehaald door een Vespa tuktuk, waarmee we vervolgens als ware royals door de straten van Monopoli werden geleid… schitterend! Om uiteindelijk bij de accommodatie zelf te worden verwelkomd met een fles kwaliteitswijn en een kleinschalige aperitivo. Dat is nog eens liefde op het eerste gezicht. Nb. Voor wie het wil weten: Albergo Diffuso Monopoli.

 

  

 

Eigenlijk hebben we ons hart sowieso verloren in Monopoli. Welke stad of locatie we later nog zouden bezoeken, hoe schitterend ook, de sfeer in deze kleine havenstad is uniek. De kleine oude haven, de schoonheid van de smalle straten, de indrukwekkende vergezichten, de vriendelijkheid van de mensen… wat een verrassing en verademing. We hadden dan ook al snel ons ‘thuis’ in de stad gevonden, dit in de vorm van een dagelijkse koffie bij Café Napoli, een van de oudste koffiebarretjes van de stad.
Monopoli zou voor een aantal dagen gelden als uitvalsbasis voor het ontdekken van andere ‘parels’. In dat opzicht keken we beiden erg uit naar ons volgende bezoek: het volgens vele travelblogs magische Pogliano al Mare! Dit keer was het mijn beurt om achter het stuur van de auto te kruipen en het verkeer van het zuiden te trotseren. Deze uitdaging heeft door de stress van het gebrek aan regels en verkeer vanuit alle uithoeken van de straten zo’n 15 minuten geduurd… ik moet eerlijk bekennen dat mijn vriendin in dat opzicht meer ‘Italiaans bloed’ in zich heeft dan ik, als het om het verkeer gaat.

 

  

 

Volaaaaaaare!
Als je vanaf de autoweg Pogliano al Mare inrijdt, wordt je direct getrakteerd op een schitterend uitzicht over de zee… waarbij je uiteindelijk terecht komt bij een geweldige klip, het beeld dat iedere ansichtkaart van Pogliano siert. Wat verder ook leuk is, is dat Domenico Modungo – zanger van de evergreen ‘Volare’ – uit het dorpje komt. Zijn beeltenis siert dan ook het uitzicht over de zee.
Ik moet eerlijk zeggen dat Pogliano al Mare tegenviel. Het uitzicht over de rotsen en de zee is prachtig en de sfeer zeker wel authentiek, maar het geheel doet erg toeristisch aan. En in dat opzicht was de wereld van Monopoli totaal anders, wellicht was ons gevoel anders geweest als we Pogliano daarvoor hadden bezocht? Enfin, ondanks alle ‘lekkermakerij’ in de diverse blog artikelen, hielden wij het in Pogliano snel voor gezien. Om ons vizier alvast af te stemmen op de volgende ontdekking: Ostuni, la città bianca!

 

  

  

 

Voor zover het eerste deel van ‘In vacanza: Puglia da scoprire’. In het vervolg vertel ik over ons bezoek aan Ostuni, Alberobello, Locorotondo en nog een andere bijzondere stad…

Ci vediamo presto!

Stefano

Italië Magazine editie 1/2023

Italië Magazine editie 1/2023

AwardIM2023

AwardIM2023

Nieuwsbrief

Advertentie

instagram