In vacanza: Puglia da scoprire (parte tre)

Heimwee. Kun je dat überhaupt hebben als je slechts zeven dagen in Puglia bent? Ja, dat kan. En dan doel ik niet op het missen van Nederland, maar het missen van ons ‘thuis in Italië’. Ik zal de naam van de stad niet nog eens noemen, voor het als propaganda over begint te komen. Toch nieuwsgierig? Mijn vorige blog vertelt je meer.

Met alle indrukken van de afgelopen dagen, was het eind helaas in zicht. Maar niet voordat we een bezoek aan Lecce hadden gebracht. Met een etiket als ‘het Florence van het zuiden’ gold deze stad als het ideale slotstuk van onze ontdekkingstocht door Puglia.

 

Goede moed, goede koffie, goede cornetto… een goed begin!
De eerste indruk viel echter zwaar. We waren onder de indruk van onze accommodatie en onder de indruk van de stad, maar het was op de vrijdagavond wel heel erg stil in het centrum. Waar we qua sfeer eigenlijk een soort van Bari hadden verwacht. Was dit wat we de komende dagen konden verwachten? Met enige teleurstelling zochten we ons bed op om de ochtend met goede moed, goede koffie en een goede chocoladecornetto (croissant) te beginnen. We hadden besloten Lecce op zijn minst een kans te geven en gingen op verkenning uit. Het eerste oordeel is dat ik volgens mij nog nooit zoveel prachtige barokke kerken in een stad heb gezien. Je hebt de ene indruk nog niet verwerkt en wordt alweer op de volgende getrakteerd.

 

    

    

 

Na dagen gevuld met pasta of pizza, waren we toe aan eens iets anders. Mijn vriendin smachtte daarbij naar sushi en dus gingen we op zoek. Heel toevallig vonden we een bijzonder sfeervol restaurant om de hoek van onze accommodatie.

De portier verleidde ons om binnen te komen en vol verwachting namen we plaats aan een tafel. Een vriendelijke dame vroeg ons wat we wilde drinken en huppelde snel weer door naar de volgende tafel. De telefoon ging, zij trok een sprint om deze te beantwoorden. Er stond een maaltijd klaar, zij trok een sprint om deze te serveren. Er kwamen nieuwe klanten binnen, zij trok een sprint om een bestelling op te nemen. De telefoon ging, zij trok een sprint om deze te beantwoorden. En onze cocktails? Daarvoor moest zij nog een sprint inplannen… Ene Gordon Ramsey zou korte metten maken met deze vorm van service en beleid. Toen wij besloten om eieren voor onze sushi te kiezen, antwoordde de serveerster in kwestie opgelucht met een ‘Yes!’. Dus dan toch maar weer een pizza.

 

Flaneren over de prachtige boulevard van Gallipoli
Eerlijk gezegd ben je met een of twee dagen Lecce wel klaar. Het is een mooie stad, maar zeker niet te vergelijken met Florence en qua bedrijvigheid wel even anders dan Bari. Het was fijn er te zijn, maar voor onze een-na-laatste dag besloten we toch het avontuur buiten de stad op te zoeken. En dat deden we niet zomaar, we hadden onze zinnen gezet op Gallipoli, volgens de eigenaar van onze accommodatie een geweldige stad!

Vol verwachting reden wij Gallipoli tegemoet en al snel waanden we ons in een soort van Monaco: een enigszins luxe oord, met een prachtige haven en een eveneens prachtig uitzicht over de zee. Er was geen woord over gelogen, Gallipoli is geweldig.

 

     

     

 

Het oude centrum is erg sfeervol en oogt als een soort van eiland. Met een heldere en blauwe zee, een stralende zon en vriendelijke mensen voelt de stad als een klein paradijs. De smalle straatjes dagen je uit op ontdekkingstocht te gaan en de architectuur is authentiek. Mocht ik nog eens op avontuur gaan in Puglia, dan staat een overnachten in Gallipoli zeker op de lijst.

Met het nodige slenteren door de stad waren we alweer bijna aan het eind van onze middag… maar niet voordat we nog een bezoek van het programma konden strepen: Otranto! Eerlijk gezegd zat ik na inmiddels negen dagen Puglia wel aan mijn taks, waardoor we besloten Otranto aan een bliksembezoek te onderwerpen. Ook in dit geval geldt (zie parte uno / Pogliano al Mare) dat als je de stad na de pracht van Gallipoli bezoekt, het minder indrukwekkend oogt. Eigenlijk zou Otranto wel kunnen worden omschreven als een ‘light versie’ van Gallipoli: mooi, authentiek, aan zee, maar kleiner.

 

     

 

Het decor van ‘The Passion of The Christ’ ook anno 2017 een lijdensweg
De laatste dag in Puglia is eigenlijk in het water gevallen. Niet omdat het zoveel regende, maar meer qua keuze voor de laatste stad op ons lijstje. Ergens was dit ook wel te verwachten met tien dagen van indrukken en whow-momenten, op een gegeven moment is het dan ook genoeg. Een goede Italiaanse vriend had Matera als tip doorgeven, een van de oudste steden van Italië, onder meer bekend van de film Passion of the Christ van Mel Gibson. Bijzonder aan Matera zijn vooral de Sassi, een wijk die bestaat uit huizen die deels uit bergen gehouwen zijn. Duidelijk een ‘must see’ dus… en op de bewuste dag dachten honderden, zo niet duizenden Italianen hetzelfde.

Toen we eenmaal Matera binnen reden, zaten we al snel gevangen in een ‘verkeersinfarct’ waaruit geen ontsnappen mogelijk was. Een parkeerplaats gold als een schaarste en de een na de andere middelvinger of ‘stronzo’ werd uit het (auto)raam toegeworpen. Na een klein uur van worstelen in het verkeer werd het tijd om de handdoek in de ring te gooien en de aftocht naar Bari te blazen… het was mooi geweest, de energie voor het trotseren van de Italianen in het verkeer was na tien dagen geslonken en het was tijd om terug naar onze comfort zone te keren.

 

Puglia, ti voglio bene
Daarmee komt ook de reeks van ‘In vacanze: Puglia da scoprire’ op zijn eind. Het bezoek aan Puglia was indrukwekkend en zo ontzettende de moeite waard. Het was bijzonder om de cultuur van het zuiden te hebben leren kennen… Het heeft mij echter doen realiseren dat mijn Italiaanse hart toch echt in de wereld boven Rome ligt. Het is duidelijk dat er een groot verschil is in mentaliteit, volume en passie tussen noord en zuid, het is maar net welke jas je het beste past.

 

Grazie per leggere… in mijn volgende blog belicht ik een moeilijke keuze, welke ik graag met jullie deel.

Saluti, Stefano

Ps. Vanuit BnB Promotions heb ik ook een korte vlog gemaakt over mijn reis door Puglia. Nieuwsgierig? Klik dan even hier.

Italië Magazine editie 1/2023

Italië Magazine editie 1/2023

AwardIM2023

AwardIM2023

Nieuwsbrief

Advertentie

instagram