Rode oortjes in het oude Rome

“Telkens als je opstaat, Lesbia/kruipt je arme onderbroek in je reet!/Die onderbroek dringt binnen in de ontzaglijke rotspartij van je billen.” De Romeinse schrijver Martialis was niet gecharmeerd van voluptueuze derrières. Ook een ‘flinke bos hout voor de deur’ kon hem niet bekoren. “Ik huiver voor vrouwen met grote borsten/Geef mij maar aan een fijngebouwd meisje!” Zijn collega Apuleius was het hier roerend mee eens. De ideale Romeinse vrouw was door moeder natuur voorzien van ranke en elegante vormen, met jongensachtige billen en een platte boezem. “Hoe sierlijk en bevallig, lieve Photis, zwaai je met je kontje. Gelukkig en zalig is zeker hij, aan wie je toestaat de vinger daarin te steken!” Ovidius sloot zich hierbij aan, al waarschuwde hij voor de afknapper van de ‘voorbips’. “Passie is weleens onderweg gedoofd, als iemand/tussen gespreide benen in haar lusthof keek.” Waren de oude Romeinen geobsedeerd door seks? Als we een tv-serie als ‘Gladiator’ mogen geloven (‘sex sells!’), stortten ze zich – nog niet geremd door christelijke preutsheid – van de ene orgie in de andere. Die vrijheid gold zeker niet voor de ‘bloem der natie’: de matronae, getrouwde vrouwen die voor nageslacht moesten zorgen. Zij mochten zich hooguit in het geniep vermaken met een gecastreerd (en dus onvruchtbaar) slaafje. De heer des huizes daarentegen mocht alles doen wat de #MeToo-beweging heeft verboden – zolang hij zich niet vergreep aan andermans matrona. (Horatius: “Dienaren plasten de overspelige volledig onder. Het gebeurde zelfs dat zij de ballen en wellustige pik afsneden met een mes!”) Het favoriete seksspeeltje was de slaaf, de absolute pechvogel van de antieke oudheid. Slaven waren te koop in alle soorten en maten, inclusief dwergen die als exotische huisdieren werden gehouden. Voor vrouwelijke slaven gold in het Romeinse recht een ‘niet goed geld terug’-garantie, bijvoorbeeld als hun vagina te nauw bleek voor seks.

Mannelijke slaven waren bij voorkeur al op jonge leeftijd gecastreerd (soms door het scrotum af te binden, maar meestal door vermorzeling of verwijdering van de testikels), waardoor ze hun jeugdige uitstraling behielden en – belangrijker – passief bleven in het liefdesspel. Want een stoere Romeinse man mocht wel penetreren, maar zelf nooit gepenetreerd worden! Om de lust te stimuleren waren er vele wonderdrankjes. Plinius de Oudere: “De testikels van een paard die zo gedroogd zijn dat ze in een drankje verpulverd kunnen worden en het schuim dat een ezel na de paring afscheidt.” Wil je meer weten over deze en vele andere Romeinse intimiteiten (zoals ‘scheetschaamte’, sexy lingerie en de viriliteit van ‘lullenkampioen’ Priapus), lees dan het fraai geïllustreerde boek ‘Roma Intima. Liefde, lijf en lust’. Voor nog meer rode oortjes is de bijbehorende expositie in het Romeins Archeologisch Museum in Oudenburg (B) een aanrader.

Bert Gevaert en Johan Mattelaer, ‘Roma Intima. Liefde, lijf en lust’, Sterck & De Vreese, ISBN 9789056155827, € 29,90

Italië Magazine editie 3, 2020

Italië Magazine editie 3, 2020

Restaurant van het Jaar 2020

Restaurant van het Jaar 2020

Nieuwsbrief

Advertentie

Ads

instagram