Ragusa Ibla: Sicilië in een notendop

Van Amsterdam tot Rome

Tijdens ons verblijf in Zuid-Sicilië een paar weken geleden besloten we in onze stoffige huurauto te stappen en ondanks de zinderende hitte een stadje te bezoeken. Ik zeg nu ‘stadje’: Ragusa zelf valt absoluut niet in die categorie met zijn vele flatwoonwijken, wirwar van draaiende weggetjes en oude gele gebouwen in de binnenstad waar de was karakteristiek over de barokke balkonnetjes wappert. Het is echter het historische centrum ‘Ibla’ gelegen op een heuvel in een zinderend Siciliaans dal dat het verkleinwoord ‘stadje’ krijgt, hoewel dat alleen in grootte van toepassing is. Ragusa Ibla is absoluut geen schattig verlaten Siciliaans ‘stadje’, maar een spektakel van barok en zandgele steen dat de ziel van Sicilië lijkt te vertegenwoordigen.

Om dit historische centrum te bereiken moet je eerst de stad Ragusa zelf door, hoofdstad van de provincie Ragusa, met meer dan zeventigduizend inwoners en dus geen eitje om te doorkruisen in je gehuurde auto die op dit punt meer geschikt is om pizza in te bakken dan om mee te rijden. Na wat halsbrekende manoeuvres en scherpe bochten later kom je echter aan bij de beloning voor je reis: na de hoofdstraat van Ragusa krult een smal weggetje zich in haarspeldbochten naar beneden, maar voordat je hieraan begint word je bovenaan getrakteerd op één van de mooiste uitzichten van dit deel van Sicilië. De oude stad strekt zich uit over een kalkstenen heuvel, zijn vele huisjes en kerkfaçades vormen een mozaïek in het dorre vaalgroene Siciliaanse heuvellandschap. Ergens halverwege de weg naar beneden zetten we de auto neer op een smal parkeerplaatsje en is er tijd voor wat toeristische fotomakelarij.

 

De afdaling naar het stadje doen we te voet via een steile trap die uitmondt in een kleine piazza (heel origineel Piazza della Repubblica genaamd). Halverwege deze trap bevindt zich het eerste hoogtepunt van de wandeling door Ragusa Ibla, namelijk het smalle Palazzo della Cancelleria dat al meteen de (barokke) toon zet voor de rest van de stad. Links van het palazzo bevindt zich de campanile (klokkentoren) van de Santa Maria dell’Itria, een kerk die ooit gesticht is door de Maltezer Orde, met duidelijke Arabische invloeden, wat zo kenmerkend is voor de smeltkroes die het verleden van Sicilië vormt. Bij de Piazza della Repubblica loop je tegen een andere prachtige barokkerk aan, Chiesa delle Santissime Anime del Purgatorio, gewijd aan de heiligen en zielen in het vagevuur (en dat zijn er kennelijk nogal wat, als je Dante mag geloven). Rechts van de kerk bevindt zich een toeristeninformatiepunt, waar een enthousiaste dame ons in sneltrein-Italiaans de bijzonderheden van de stad aanwijst op de kaart en ons wat tips meegeeft. Na een paar keer vragen of ze het misschien iets langzamer kan herhalen en een paar driftige krabbeltjes op een toeristische kaart van de stad die ze aan ons meegeeft zijn we eindelijk voorbereid op ons dagje Ragusa Ibla.

 

Ieder historisch centrum in Italië dat iets voorstelt heeft een Piazza del Duomo, en zo ook Ragusa Ibla. De Duomo in kwestie is die van San Giorgio, gewijd aan Sint-Joris die vooral bekend is vanwege het doden van een draak die, of hij het wilde of niet, symbool stond voor het heidendom. De Duomo di San Giorgio is een prachtig gebouw dat het langgerekte plein domineert, dat lichtjes hellend naar de Duomo toe leidt. Tot voor een paar jaar geleden stonden er hoge palmen op dit plein, maar vanwege een keverplaag moesten die weggehaald worden en nu staan er slechts twee kleine palmpjes die niet hoger reiken dan anderhalve meter. Zonde van de mooie statige bomen, maar het doet het uitzicht op het piazza veel goeds aangezien je nu op een terras aan de andere kant van het piazza nog steeds kunt genieten van de indrukwekkende Duomo, bij voorkeur met een heerlijke Siciliaanse cannolo op het terras van café Biancomangiare of een plankje gesneden lokale specialiteiten bij een van de kleinere osteria’s in de straten achter de piazza, zoals C’est La Vie, dat ondanks zijn Franse naam een typisch Siciliaanse osteria is die gerund wordt door een enthousiast jong stel bij wie je niets tekortkomt.

   

We struinen na het middaguur verder langs de 17de-eeuwse palazzi en goudgele straatjes die in de Siciliaanse lentezon een prachtige warme gloed krijgen. Het is niet moeilijk te begrijpen waarom deze stad als een van de hoofddecors werd gekozen voor de populaire detectiveserie ‘Il Commissario Montalbano’. Uiteindelijk komen we terecht bij het uiterste punt van de stad, een 19de-eeuws park genaamd Giardino Ibleo – waar de hoge tropische palmen overigens wél gespaard zijn gebleven van de nietsontziende palmkever. In deze oase van rust worden we door bomen met paarse lentebloesem langs een pad begeleid naar een panoramapunt dat uitzicht biedt over de glooiende heuvels van het Siciliaanse landschap dat lichtjes trilt door de hitte van de namiddagzon. We gaan op een bankje in de schaduw zitten en genieten even na van de mooie dag. Ragusa Ibla is Siciliaanse cultuur in een barokke notendop.

   

Pelle Couwenhoven is student Italiaanse taal en cultuur op de Universiteit van Amsterdam, en heeft van Italië zijn passie en leven gemaakt. ‘Ik reis zo vaak mogelijk af naar il Bel Paese om me de lokale cultuur en de taal zo goed mogelijk eigen te maken, en bovendien struin ik graag rond in Amsterdam op zoek naar de fijnste Italiaanse plekjes en ontmoet ik daarbij menig Italiaan met wie ik al te graag een gesprek aanknoop. Mijn blogs zullen gaan over al mijn ervaringen met Italië en de Italianen, zowel in het land zelf als in mijn thuisbasis, Amsterdam.

Italië Magazine editie 4 2019

Italië Magazine editie 4 2019

Restaurant van het Jaar 2019

Restaurant van het Jaar 2019

Nieuwsbrief

Advertentie

Ads