Neks favoriete spel

De titel van singer-songwriter Neks (Filippo Neviani, 1972) veertiende album ‘Il mio gioco preferito, parte prima’ (mijn favoriete spel, eerste deel) is een slimme woordspeling want niet alleen letterlijk te nemen – een Rubiks kubus oplossen – het gaat het ook over het spelen van muziek. Zijn favoriete muziek is dan de eenvoud van het akoestische geluid waar hij ooit zijn carrière mee begon en dat hij blijkbaar verkiest boven de meer doorgetimmerde electrosound als op zijn vorige release ‘Unici’. In onze overprikkelde tijd is deze terugkeer naar de essentie van zang, percussie en gitaar een prettige verademing, gekruid met een heerlijk vleugje nostalgie. In ‘Musica sotto le bombe’ (muziek onder de bommen) weet Nek bijvoorbeeld heel fraai The Police-achtige gitaren en ritmes toch een hedendaagse vibe mee te geven. ‘Cosa ci ha fatto l’amore’ (wat heeft de liefde ons aangedaan) laveert vervolgens tekstueel en melodieus knap tussen verdriet en hoop voor de toekomst. En op ‘Mi farò trovare pronto’ (ik zal klaar zijn) contrastreert Neks ietwat nasale tenor prachtig met de ronde, volle bas van Neri Marcorè. Enige minpuntje: met zeven nummers is het geheel aan de korte kant, maar niet getreurd: na de zomer komt la parte seconda. Dat belooft wat.
Nek, ‘Il mio gioco preferito – parte prima’, Warner Music Italy.

Italië Magazine editie 5 2019

Italië Magazine editie 5 2019

Restaurant van het Jaar 2019

Restaurant van het Jaar 2019

Nieuwsbrief

Advertentie

Ads