Leven in lockdown

Het huis van Tessa & Guus

Sinds vorige week ligt alles hier compleet stil. Ongeveer een maand geleden moesten de eerste winkels in het weekend sluiten. Nu zijn alle fabrieken, kantoren, winkels, restaurants en andere bedrijven de hele week dicht. Alleen de supermarkten en apotheken zijn nog open. Bizar hoe snel het allemaal is gegaan en ook gek om te merken hoe snel je toch went aan zo’n extreme situatie. Dat zal in Nederland niet veel anders zijn denk ik. Soms heb ik (Tessa) het gevoel dat we in twee werelden leven. De ene wereld bestaat uit ons huis, onze berg/tuin/jungle en het bos er achter. Hier is niet veel veranderd in vergelijking met een aantal weken geleden. Behalve dan dat we keihard door hebben geklust, dus het ziet er wel wat anders uit! De andere wereld bevindt zich beneden in het dal en die zien we alleen als we boodschappen doen.

 

Daar lijkt het net alsof je een sciencefictionfilm binnenstapt. We zien vrijwel geen auto’s op de weg, de mensen die je ziet hebben allemaal een mondkapje op en plastic handschoenen aan en er staat een lange rij voor de supermarkt. Ook hier in Italië wordt telkens herhaald dat hamsteren niet nodig is. Voorafgaand aan het boodschappen doen neem ik me dan ook voor om niet al te veel in te slaan. Om een of andere reden betrap ik mezelf er na vijf minuten in de supermarkt toch op dat ik het halve assortiment van gangpad 2 in mijn karretje sta te laden. Quarantaine doet rare dingen met je. Bij heel veel huizen hangt de Italiaanse vlag uit en je ziet overal zelfgemaakte spandoeken met de tekst ‘tutto andrà bene’, alles komt goed. Hoe zwaar Italië ook geraakt wordt door het virus, Italianen blijven boven alles positief en dat is mooi om te zien.

Een nieuw ritme
Alles is dicht, dus iedereen is thuis. Dit zorgt voor een heel nieuw ritme in ons kleine dorp. Soms hoor je op dinsdagochtend om half acht de eerste motorzaag al van start gaan. Een uur later ben je getuige van een prachtig orkestje met een paar motorzagen, wat bosmaaiers en hier en daar een tractor. Waar Nederlanders massaal aan het breien en puzzelen zijn geslagen, brengen Italianen (in de bergen) hun tijd door met het grovere maai-, snoei- en zaagwerk op hun eigen stukje land. Goed ingeburgerd als we zijn, doen we hier zelf ook aan mee.

 

Laatst hebben we – beide gewapend met bosmaaier – een heel stuk land gemaaid, gesnoeid en aangeharkt. Dat bosmaaien klinkt heel stoer, maar het harken was eigenlijk nog het zwaarste werk. Na drie dagen hadden we nog steeds spierpijn. Ons land is ongeveer 6000 m2 groot en is al zo’n twintig jaar niet meer onderhouden. Het staat helemaal vol met bramenstruiken en met klimop overwoekerde bomen. We hebben nu denk ik ongeveer vijf procent gemaaid. Ik vermoed dat we nog wel wat vaker spierpijn zullen krijgen.
Tegenwoordig horen we iedere dag rond een uur of half zeven een soort laag zoemend/brommend geluid achter het huis vandaan komen. Dan weten we dat het tuinwerk van de buurman er weer op zit. De compressor gaat aan het gereedschap wordt schoongemaakt. De avond is begonnen.

 

Het huis
De verbouwing van het huis schiet al aardig op. We hebben de  en hierdoor lijkt het nu echt al veel meer op een woonhuis dan op een bouwval en dat is heerlijk! Het werkblad kunnen we alleen nog niet gieten, want hiervoor hebben we spullen van de bouwmarkt nodig en die is nog wel een tijdje dicht. Tot die tijd werken een paar houten planken ook prima. Zo zonder toegang tot nieuwe bouwspullen word je wel een stuk creatiever. We zijn er achter gekomen dat we eigenlijk heel veel klussen kunnen doen met de spullen die we al in huis hebben. Zo waren we laatst de deuren aan het stucen. Een beetje raar, maar het werkt wel als je een plaat van geperst hout glad wilt krijgen. En als de muren zo scheef blijken dat de ijskast er niet tegenaan kan staan, dan gebruiken we het hout dat we over hadden van het nieuwe dak om een tussenschot te plaatsen. Waar we eerst direct naar de bouwmarkt renden als we iets nodig hadden, denken we nu creatiever en recyclen we veel materiaal. Dat is wel iets moois van deze nare situatie.

 

Er moet ook nog een boel gebeuren aan het huis, vooral op de bovenverdieping. Hier gaan we de badkamer helemaal strippen en opnieuw opbouwen. Over de hele verdieping moeten nieuwe verwarmingsleidingen gelegd worden en ook hier leggen we een nieuwe vloer. Inmiddels zijn we doorgewinterde klussers (letterlijk, na een winter zonder centrale verwarming), dus dat gaat helemaal goed komen!

A presto,

Guus & Tessa

Tessa en Guus zijn verliefd op het Iseomeer en verbouwen in deze regio een oud Italiaans huis tot hun droomhuis. Ze vertellen hier over hun belevenissen. Direct op de hoogte zijn van een nieuwe aflevering van de blog? Meld je dan aan via deze link http://eepurl.com/gsL_t5. Op Instagram vind je hen onder de naam ‘eenhuisinitalie’. Hier posten ze wekelijks foto’s van de klusvorderingen.

Italië Magazine editie 3, 2020

Italië Magazine editie 3, 2020

Restaurant van het Jaar 2020

Restaurant van het Jaar 2020

Nieuwsbrief

Advertentie

Ads

instagram