Imparare Italiano

Velen zullen het met mij eens zijn dat het Italiaans behoort tot een van de mooiste talen wereldwijd. En ondanks het gegeven dat je de taal niet zo functioneel als – bijvoorbeeld – het Engels kunt gebruiken, is het leren van het Italiaans een genot an sich. Persoonlijk voel ik het beheersen van de taal als een verrijking van mijn leven. Ik ben dan ook blij dat ik alweer zo’n tien jaar geleden de eerste stap tot het leren ervan heb gezet.

Nu zijn er legio mogelijkheden voor het leren van het Italiaans, en ik heb ze allen aan den lijve ondervonden. Ooit begonnen met wat zelfstudie thuis, in combinatie met het luisteren naar de Italiaanse radio en het kijken van programma’s op Rai Uno. Dat was een leuke kennismaking, maar als het om zelfstudie gaat worstel je toch vaak met de nodige discipline. Vandaar dat ik besloot om een avondcursus te volgen via Dante Alighieri in Den Haag. Eens per week zat ik op een dinsdagavond met mede-Italofielen in een schoolbank. Om vervolgens van een Italiaan zelf les te krijgen in het beheersen van de taal. Dat was zeker een stap vooruit, en het bood mij ook de mogelijkheid aan leuke en nieuwe contacten te werken. Zo is daar mijn vriendschap met Joost ontstaan, die ik voor het gemak had omgedoopt tot Giuseppe.

 

Op taalavontuur in Firenze…

 

Het echte leren van de taal doe je natuurlijk in het land zelf. Daarvoor zijn er een tal van cursussen op locatie, waarbij je een aantal weken in een stad naar keuze woont en leert. Ik koos er destijds voor om een taalcursus bij Istituto Il David in Firenze te volgen. Qua stad het ideale decor voor het beleven van het Italië-gevoel. Dat gevoel werd nog eens extra benadrukt door het gegeven dat Il David mij had ondergebracht bij een ouder Italiaans stel. Een stel dat alleen Italiaans sprak. Als je bedenkt dat mijn kennis van de taal toen nog vrij beperkt was, was dat best een uitdaging. Met wat handen- en voetenwerk ging het uiteindelijk best prima. De inzet werd vanuit la coppia in ieder geval bijzonder gewaardeerd, zoals eigenlijk door alle Italianen als je probeert een woordje te spreken. Ik herinner me in dat opzicht nog een anekdote van de capo della casa: de vorige logé was een Chinese dame, die alleen met hen sprak via de vertaalcomputer! Dat zal nog eens een ervaring voor ze zijn geweest.

 

 

Tijdens die paar weken Il David heb ik qua ontwikkeling van de taal flink wat progressie geboekt. Het was echt een bijzonder gevoel om iedere ochtend naar een Italiaanse school te gaan en de dag te beginnen met een echte Italiaanse cappuccino. Om vervolgens een ochtend les te hebben te midden van een groep van diverse nationaliteiten. Ook weer goed voor nieuwe vriendschappen en onvergetelijk anekdotes. In dit geval liet wederom een Chinese leerling van zich spreken: op de vraag van de lerares wat hij het liefst deed in zijn vrije tijd, antwoord hij uit volle borst: ‘Trombare!’ Hierop barstte de lerares in een hard gelach uit. De leerling in kwestie begreep er niets van, wat is er nu zo grappig aan trompet (tromba) spelen? Nou… in dat geval staat trombare voor iets totaal anders, namelijk het bedrijven van de liefde (maar dan wat grover uitgedrukt).

In de middag ging je vervolgens met de groep op culturele expeditie. Er werden wat musea en markten bezocht en tegen het eind van de dag stond er steevast een picknick op het programma. En als regel gold: alleen Italiaans praten! Dat was soms best lastig, maar wel de ideale methode om de taal te leren.

 

Een schitterend plein in Firenze.

 

Wachtend op de dagelijkse les.

 

Il passione per la lingua
Vanaf dat moment in Firenze was mijn liefde voor de taal en het land nog groter. Bij terugkomst in Nederland ben ik nog wel verder gegaan met de cursus van Dante, maar voor het echte leren heb ik mij toch ingezet op het zoeken van contact met Italianen… en tot op de dag van vandaag doe ik dat nog steeds, overal waar ik in de wereld ook ben! Simpelweg omdat het zo geweldig is om de taal te spreken.

Ondanks alle inspanningen spreek ik echter nog immer geen vloeiend Italiaans. Dat heeft er mede mee te maken dat ik niet in het land woon en het qua niveau eigenlijk wel goed genoeg vind. Wat mij inmiddels wel duidelijk is, is dat het geen moeilijke taal is om te leren. De zinnen zijn vrij kort, er zitten minder letters in het alfabet en als je de dikte van het Nederlandse woordenboek met het Italiaanse vergelijkt, zal je zien dat er een duidelijk verschil is. De Italiaanse taal is daarnaast vrij logisch en qua formulering erg praktisch en direct. Dat maakt het nog eens extra leuk om te leren.

Komende week staat er weer een reis naar Torino in de planning. Dat is zo’n vooruitzicht waarbij ik nu al niet kan wachten om la bellissima lingua weer te horen, zien en voelen… Un gelato per favore, con cioccolato e stracciatella! Buonissimo!

 

Op zoek naar Italianen in Berlijn .

 

Cioccolato e stracciatella.

 

 

Italië Magazine editie 1/2023

Italië Magazine editie 1/2023

AwardIM2023

AwardIM2023

Nieuwsbrief

Advertentie

instagram