Een leven opbouwen in Italië

Gijs studeert in Rome

In Groningen begon ik in mijn eerste jaar met rechten te studeren. Dit bleek echter geen succes te zijn nadat ik op 5 punten na mijn BSA niet had gehaald. Het tweede jaar besloot ik daarom om ‘International Business and Languages’ te gaan studeren aangezien het me altijd al leuk leek om meer internationale ervaring op te doen met mijn studie. Halverwege mijn eerste jaar kwam ik echter tot de ontdekking dat ik niet de voldoening en energie uit mijn studie kreeg waar ik in eerste instantie wel op had gehoopt had. Toen dit bleef aanhouden tot aan het eind van mijn jaar kwam ik bij de overweging om door te gaan met deze studie, wat me uiteraard meer zekerheid zou geven maar  geen gevoel van enthousiasme, of om een nieuwe weg in te slaan en te beginnen aan een studie die volledig aansluit bij mijn persoonlijkheid en  passie. Na veel brainstormsessies achter mijn laptop in de studiezaal, kwam ik  tot twee inzichten: ik heb een passie voor de kunsten en ik leef helemaal op tijdens de Italiaanse lessen van mijn studie die werden gegeven door een Italiaanse docent.

Het besluit om een nieuwe weg in te gaan slaan was voor mij onwijs lastig aangezien ik in Groningen al een sociaal leven had opgebouwd en ik goede resultaten behaalde bij mijn, maar aan de andere kant wist ik dat een studie in Italië datgene was wat ik gaaf zou vinden.

 

Piazza Cairoli met uitzicht op Caffè Cairoli in Pisa.

 

Na een tijd zoeken op internet kwam ik uiteindelijk terecht bij de studie ‘International Cooperation and Conflict Transformation’ aan de universiteit van Pisa. Dit leek me, op dat moment precies datgene waar ik naar zocht: een studie in een Italiaanse studentenstad die is gericht op internationale conflicten en betrekkingen. Het moment dat ik dit tegen mijn vrienden vertelde, was vrij spannend, aangezien ik geen idee had wat de reacties hierop zouden zijn. Iedereen in mijn omgeving vatte het echter onwijs goed op en moedigde me aan om aan deze onderneming te beginnen.

 

Florence

De eerste uitdaging waar ik mee te maken kreeg was dat de studie van IC&CT in Pisa volledig in het Italiaans werd gegeven. Ik had daarom als doelstelling om een jaar intensief Italiaans te gaan studeren. Na contact met Bureau ‘Wegwijs’ – een bureau dat ondersteuning biedt voor het vinden van taalcursussen en studies wereldwijd – kwam ik terecht bij een internationaal instituut in het centrum van Florence genaamd ‘Lorenzo de’ Medici’. Een halfjaar Florence klonk me als muziek in de oren en het bood precies de mogelijkheden voor de vakken waar ik naar zocht.

Het moment dat ik in het vliegtuig stapte voelde als een mijlpaal. In feite was het omhoog lopen naar het vliegtuig natuurlijk een nietszeggende handeling maar voor mij was het alsof ik letterlijk en figuurlijk een nieuw leven binnenliep.

Op de dag dat ik aankwam in Florence werden alle studenten ontvangen in een van de prachtige palazzi  die het instituut rijk is. Ik nam daar mijn rooster in ontvangst met alle vakken die ik aan het instituut zou gaan volgen: ‘Italiaans’, ‘Body Language and Communication Techniques’, ‘Globalization and Social Changes’, ‘International Conflict Resolution’ en als klap op de vuurpijl ‘Paring Italian Wine and Food’.

Ik deelde mijn appartement met een jongen uit Pennsylvania en een jongen uit Bogota, Colombia. De student uit Amerika was erg sympathiek maar voornamelijk gefascineerd door zijn laptopscherm, de Colombiaan was daarentegen erg sociaal en ondernemend. De eerste keer dat hij mij meenam naar een borrel/feest dat werd georganiseerd door een paar van zijn maten was een unieke ervaring. Toen ik daar binnen kwam viel het me op dat ik vrij veel Spaans hoorde. Al snel kwam ik tot de ontdekking dat  ik op het feest de enige persoon was die niet Spaans sprak en niet uit Zuid-Amerika kwam. Daarbij was ik natuurlijk de enige met blonde haren en blauwe ogen wat het contrast natuurlijk nog meer benadrukte. Ik kwam daar echter tot de ontdekking dat wanneer je zelf op je gemak voelt en open staat voor contact, andere mensen vanzelf ook openstaan om een gesprek aan te knopen en contact te maken, ondanks de duidelijke verschillen die er waren. Dit is iets waar ik al vaak wat aan heb gehad, op de momenten dat ik als enige buitenlander in nieuwe groepen terechtkwam.

 

Campo dei miracoli in Pisa.

 

Pisa

Na een half jaar in het ‘openluchtmuseum’ Florence te hebben gestudeerd verhuisde ik eind januari naar Pisa. Ik had toen nog geen appartement en was toen ook nog onbewust van het feit dat ik een lastige tijd tegemoet zou gaan. De eerste weken sliep ik in een appartement van een student uit Venezuela met wie ik in contact was gebracht door de universiteit. Ik kwam daar aan met het idee dat het vinden van een appartement na het maken van wat afspraken wel te doen zou zijn. Niets bleek minder waar. Ik heb er uiteindelijk 2,5 maand over gedaan om  een appartement te vinden mede omdat ik nog gebrekkig Italiaans sprak en Engels vrijwel niet gesproken wordt. Ik belandde toen, na 2 maanden, voor het eerst op het punt om de onderneming af te blazen. Ik had al ongeveer 15 afspraken gehad met mogelijkheden voor een kamer, maar een voor een kreeg ik te horen dat er al een andere student was aan wie de kamer was gegeven. Op dat moment had ik niks. Ik kende niemand, had geen appartement (ik overnachtte in hostels en appartementen van andere studenten) en kreeg geen respons op de mailtjes en telefoontjes die ik had verstuurd naar de faculteit voor mijn nieuwe studie. Maar terugkeren was geen optie. Ik had zelf de keuze gemaakt deze weg in te slaan, dus besloot ik door te zetten en te blijven hopen op een wonder. Uiteindelijk kreeg ik 2 weken later een telefoontje van m’n vader dat hij contact had gehad met een student uit Pisa die op het punt stond om te vertrekken naar Berlijn. Ik maakte meteen een afspraak met hem en ik belandde uiteindelijk midden in het centrum van Pisa in een 16de-eeuws Palazzo gelegen aan de Piazza San Frediano. Dit beschouwde ik als mijn eerste grote overwinning van de onderneming.

Na een appartement te hebben gevonden had ik dagelijks Italiaanse lessen en was daar via via terecht gekomen bij een schermschool. Alhoewel ik er daarvoor nooit over had gedacht waagde ik de gok om een paar lessen te volgen en uiteindelijk heb ik daar een half jaar getraind. Ik kwam na enige tijd ook in contact met een andere Nederlandse student die daar op tussenjaar was en via hem leerde ik een groep met Engelse studenten kennen waar we veel mee optrokken. Mijn dagen zagen er toen als volgt uit: in de ochtend tot de middag Italiaanse lessen volgen en vervolgens de rest van de dag doorbrengen op het terras van Caffe dell’Usero met een espresso en uitzicht op de Arno. Wanneer de avond aanbrak kochten een paar mensen wat flessen wijn en andere gingen naar de markt om ingrediënten in te kopen voor het gerecht. Tagliatelle al ragù stond hierbij vaak op het menu (pasta met een saus op basis van tomaten en vlees die minstens 3 uur op het vuur moet staan). Als bijbaantje speelde ik af en toe piano in barretjes en restaurants in ruil voor een bord pasta of een klein bedrag.

 

Fontein in het ‘Parco Borghese’ met uitzicht op de Sint Pieter, Vaticaan.

 

Rome

Alhoewel ik het op dat moment in Pisa erg naar mijn zin had zag ik niet uit naar de studie. Ik kreeg nog steeds geen respons op de mailtjes die ik verstuurde naar de contactpersoon van de studie en ik werd constant van het kastje naar de muur gestuurd als ik een afspraak wilde maken met iemand die mij meer kon vertellen. De moed begon mij  aan het eind van deze 6 maanden in de schoenen te zakken . Ik wist toen nog niet dat dit een aanzet was naar de route die ik uiteindelijk zou nemen om terecht te komen waar ik onbewust naar verlangde.

 

Uitzicht vanaf de Capitolijnse heuvel op het Forum Romanum en het Colosseum.

 

De kunsten zijn altijd al een grote passie van mij geweest en ik heb er ook vaak over nagedacht om een studie te gaan doen op dat vlak. Ik besprak dit met mijn ouders en uiteindelijk kwamen we tot het inzicht dat een studie in de kunsten eigenlijk vanaf het begin af aan al de beste keuze zou zijn geweest. Ik kwam na wat onderzoek terecht bij de bachelor in ‘Performing Arts’ (combinatie tussen communicatie en filmacademie) op ‘Link Campus University’,  in Rome. Ik nam de trein naar Rome voor een afspraak en de universiteit bleek gevestigd in een van de oude buitenverblijven van Paus Pius V uit de 16de eeuw (Casale del San Pio V) gelegen op een steenworp afstand van het Vaticaan. Na een eerste indruk en meer informatie over de studie maakte ik meteen een afspraak om de inschrijving rond te maken. Die avond terug in de trein besefte ik dat ik was aangekomen op de uiteindelijk bestemming waar ik altijd onbewust van het gedroomd.

 

Schaakspeler op het terras van Bar del Fico. Dagelijks is hier de hele middag hetzelfde groepje mannen te vinden dat hun passie voor schaken deelt.

 

De eerste tentamenperiode is nu achter de rug en ik woon inmiddels al 7 maanden in Rome. Mijn appartement is gelegen in Monteverde en ligt op 5 minuten loopafstand van het stadspark ‘Doria Pamphili’. Ik voetbal bij het team van de universiteit en in mijn vrije tijd hou ik me voornamelijk bezig met analoge straatfotografie en schilderen. Ik heb het Italiaans aardig onder de knie gekregen en krijg er elke dag energie van om even een gesprek te voeren in het Italiaans met de barista van de koffiebar of de Italianen op mijn universiteit. Vaak vergeet ik de weg die ik heb afgelegd om hier uiteindelijk te belanden in Rome, maar als ik me dan weer bewust hoe het is om vanuit niks een leven op te bouwen waar je van droomt en dat uiteindelijk ook te bereiken is een onbeschrijfelijk mooi gevoel en een onuitputtelijke bron van energie.

Volgende keer meer over mijn leven in  Rome.

Mijn naam is Gijs Groeneveld, ik ben 22 jaar oud en ik studeer ‘Performing Arts’ in Rome, waar ik nu in het eerste jaar van mijn studie zit. In mijn vrije tijd speel ik voetbal met het team van de universiteit en daarnaast hou ik mij bezig met analoge straatfotografie en schilderen. In deze blog vertel ik over mijn leven als student in Rome.

 

Italië Magazine editie 4 2018

Italië Magazine editie 4 2018

Italië Magazine Restaurant van het Jaar Verkiezing

Italië Magazine Restaurant van het Jaar Verkiezing

Koop Kaarten

banner-rvhj-lezers

banner-rvhj-lezers

Nieuwsbrief

Nieuwsbrief

Advertentie

Zwartjes van 1883

Zwartjes van 1883

Koffiecentrale

Koffiecentrale

Italië Magazine Agenda en Scheurkalender 2019

Italië Magazine Agenda en Scheurkalender 2019

Sardinia 4 All

Sardinia 4 All