Colours of Turin

Le strade di Torino

Het project Colours of Turin van Le strade di Torino is een rubriek gemaakt door vier handen: twee handen die schilderen en twee handen die schrijven.

Op een dag wordt een stapeltje oude ansichtkaarten van Turijn afgeleverd in de studio die Nicolò en Serena delen. Ze waarderen het gebaar, maar de foto’s missen de sprankeling van Turijn die Nicolò en Serena zo dierbaar is. Zo ontstaat het idee om levendigheid toe te voegen met de twee schildershanden van Nicolò, terwijl Serena de geschiedenis nieuw leven in blaast met haar twee schrijvershanden.

 

 

Elke maand beschildert Nicolò een oude ansichtkaart van een historische plek in Turijn. Serena schrijft er een stukje tekst bij. Zie hieronder de eerste van de serie Colours of Turin.

 

Mole Antonelliana

 

 

‘Torino è una città grigia’ mi dicono spesso quando racconto di aver scelto questa città per viverci. Torino non è grigia. Torino, come tutte le cose semplicemente belle, semplicemente non ha bisogno di apparire. E’ una città che va scoperta piano piano, a ritmo lento. Ne va cercato il cuore con rispetto.

‘Turijn is een grijze stad’ is vaak de reactie na het vertellen dat ik heb gekozen voor Turijn als mijn woonstad. Turijn is niet grijs. Turijn hoeft zich, zoals een natuurlijke schoonheid, niet uit te sloven. Het is een stad die je heel langzaam ontdekt, op een slakkengangetje. Een respectvolle zoektocht naar de ziel van de stad.

 

In questa nostra rubrica racconteremo i colori di Torino e lo faremo partendo proprio da immagini grigie, immagini in bianco e nero che ne raccontino la storia e alle quali aggiungeremo i nostri colori, fatti di pitture, illustrazioni, emozioni, aneddoti e piccoli rituali, come quello di passeggiare sotto la mole e lentamente guardarla in tutta la sua maestosità rimanendone colpiti ogni volta. 

In deze rubriek zullen wij vertellen over de kleuren van Turijn met als startpunt het grijze Turijn, namelijk zwartwit foto’s. Wij vertellen ons kleurrijke Turijn door het toevoegen van beschilderingen, illustraties, emoties, anekdotes en rituelen, zoals het wandelen onder de Mole en je telkens weer laten verrassen door haar grootsheid.

 

Sorseggiare un bicchiere di vino rosso al Bistrot Montebello e ricordarsi di tutti i personaggi celebri che da Torino sono rimasti colpiti e a loro volta hanno lasciato una traccia. Ti potrebbe capitare tra un sorso e due note di fisarmonica, nel chiassoso via vai studentesco, di veder passare Friedrich Nietzsche, soffermarsi e scrivere sul suo taccuino ‘Torino non è un luogo che si abbandona’.

Nippend aan een glas rode wijn bij Bistrot Montebello herinner je al de bekende karakters die Turijn als thuis kozen en hun sporen achterlieten. Tussen een slok en twee accordeon noten kan het zijn dat je in de luide studentenstraat Friedrich Nietzsche ziet, die stopt en een aantekening in zijn notebook maakt ‘Turijn is een plek die je niet in de steek laat’.

Zie hier meer werk van Serena Campelli en Nicolò Canova of volg Nicolò op @noah_s_ark.

 

Rik Rensen verhaalt over het leven op het platteland in Piemonte waar hij een tweede huis heeft.

Italië Magazine editie 1/2023

Italië Magazine editie 1/2023

AwardIM2023

AwardIM2023

Nieuwsbrief

Advertentie

instagram