Code Rood

Het huis van Tessa & Guus

Wat koop je zoal als je gaat hamsteren? Is dat cultureel bepaald? Italianen zijn in ieder geval vooral bang voor een tekort aan tomatenproducten in hun keuken. De tomatenpuree, tomaten in blik, gezeefde tomaten en alle soorten tomatensaus waren onlangs allemaal uitverkocht. Er is denk ik maar een klein deel van de Italiaanse bevolking dat vegetarisch eet, want ook de schappen van het vlees waren helemaal leeg. Wij waren niet van plan om groot in te slaan, maar toen we vorige week die halflege supermarkt zagen hebben we toch maar wat extra’s meegenomen. Er was niet veel verse groente meer over, dus er viel weinig te kiezen. We hebben nu een savooiekool van ongeveer drie kilo in huis. Iemand nog ideeën voor een lekker recept?

 

Ground zero
Los van dit hamsteravontuur merk je in ons dorp niet heel veel van de coronapaniek. De dorpswinkel is dicht, maar je kan wel je boodschappen doorbellen en dan bezorgen ze het binnen vier uur. De supermarkten in de omgeving zijn inmiddels weer vol en tot voor kort zagen we niemand met een mondmasker rondlopen. Behalve dan de Indiër die onze afzuigkap kwam afleveren. Hij had een stofmasker van de bouwmarkt op. Daar zou ik zelf niet zo snel voor kiezen. Kleine kans dat het je beschermt tegen corona en grote kans dat je de hele dag in je eigen snot zit te happen. Vandaag gingen we boodschappen doen en in die supermarkt hadden alle caissières wel een mondmasker op en handschoenen aan, maar van rijen voor de winkel of lege schappen was geen sprake. Er hoeven dus nog geen voedselpakketten uit Nederland aangevoerd te worden.

 

Van veel vrienden en familie hebben we de afgelopen weken berichtjes gehad of het wel goed met ons gaat, hier op ground zero. Zoals onze buurman zegt: zolang wij het virus niet meenemen, en jullie ook niet, wordt hier niemand besmet. Een echte viruskenner, die buurman van ons. Het voordeel van het virus is dat er momenteel vrijwel niemand in de bouwmarkt rondloopt, dus we worden lekker snel  geholpen als we advies nodig hebben. Het nadeel is dat de stofmaskers in diezelfde bouwmarkt uitverkocht zijn, dus als we die nodig hebben tijdens het schuren van het plafond of het verwijderen van de tegels moeten we ons wenden tot ons assortiment van sjaaltjes en theedoeken. Werkt overigens ook prima.

 

Luie loodgieter
Net voordat het negatieve reisadvies voor Italië inging hebben we veel bezoek gehad. Iedereen heeft zo hard meegeholpen met klussen dat we echt zijn opgeschoten afgelopen maand. Inmiddels is de badkamer beneden bijna af. De vloer ligt, het badkamermeubel hangt, het bad staat, de muur is betegeld en de wc en het bidet zijn gemonteerd. We kunnen er alleen nog niet douchen, want we zijn nog niet aangesloten op het gas. Onze loodgieter is in december begonnen met het vervangen van alle waterleidingen en de aanleg van gas. Het begin ging goed, maar het afmaken van het werk blijkt lastiger te zijn voor hem. We dachten eerst dat hij misschien corona had, maar nu vermoeden we dat hij de verleiding van rode wijn voor 1 euro niet kan weerstaan. Zijn bus staat in ieder geval verdacht vaak voor het dorpscafé. Op onze belletjes reageert hij niet, dus misschien moeten we binnenkort toch maar eens langs het café gaan als we hem willen spreken. In de oude badkamer boven hebben we een boiler hangen dus daar kunnen we warm douchen, maar ik kan niet wachten om te gaan badderen in ons zelf gemonteerde badje! Door onze loodgieter weten we nu in ieder geval wel waar het spreekwoord ‘de laatste loodjes wegen het zwaarst’ vandaan komt. Wordt vervolgd.

 

In quarantaine
Het leuke van wonen in het huis waar je aan het klussen bent, is dat je enorm geniet van iedere upgrade. Dat je niet meer via buiten naar het washok moet als je ‘s avonds je tanden wilt poetsen, dat voelt gewoon superluxe. Of dat  je na maanden op een tuinstoel te hebben gezeten ineens een avondje op een bank ligt. Hoe heerlijk is dat! Ook op je sokken over een zelfgelegde vloer lopen voelt hemels. Het allerfijnste is toch wel dat wanneer ’s ochtends de gordijnen opendoet je ook daadwerkelijk naar buiten kunt kijken. Voorheen zag je tussen de oude dubbele beglazing een soort soepje van zwart water, stof en dode vliegen. Niet echt een lekker uitzicht om mee wakker te worden. Dat is na het plaatsen van de nieuwe beglazing wel anders! Je ogen opendoen en direct de zon en de bergen zien, dat is het toch wel het allermooiste van dit hele avontuur. Ik kan me geen fijnere plek voorstellen om in quarantaine te gaan.

A presto!

Guus & Tessa

Italië Magazine editie 4, 2020

Italië Magazine editie 4, 2020

Restaurant van het Jaar 2020

Restaurant van het Jaar 2020

Nieuwsbrief

Advertentie

Ads

instagram